Tip over opgroeien in verbondenheid

Filosoferen tijdens het eten

Tijdens het eten nemen wij vaak in ons gezin de dag even door. Vaak willen onze kinderen van 7, 8 en 9 graag vertellen over hun dag op school of over het spelen met vriendjes en vriendinnetjes, maar het kan ook anders.

Leg tijdens het eten eens de vraag aan je kinderen voor of ze vinden dat ze goed worden opgevoed.

Op de vraag aan mijn kinderen of ze vonden dat ze goed werden opgevoed, kregen we hele verrassende antwoorden en er ontstond een heel erg leuk gesprek, met name tussen de kinderen. Wij zaten vooral genietend te luisteren.

Zo vond de een dat ze goed werd opgevoed, omdat ze in de vakantie tijdens de lange autorit af en toe een cadeautje kreeg, waarop de ander riep…..maar dat is geen opvoeden! Opvoeden is als papa en mama vertellen wat je allemaal niet mag. Op de vraag of wij alleen vertelden wat ze niet mochten, kwam als antwoord dat we ook vooral lieten zien hoe het wel moest en hoe het het gezelligst was.

Onze zoon vertelde ook nog dat leuke dingen samen doen ook bij opvoeden hoort. O, ja en dat we ze altijd overal naar toe brengen en weer ophalen.  Er waren ook mindere kanten aan hun opvoeding…..dat ze ‘s morgens niet voor 8 uur naar beneden mochten en dat wij toch wel streng waren!!

Kortom, met zo hier en daar een opmerking van ons, hebben we bijna de hele maaltijd gepraat over hoe zij over opvoeden denken. Wat vooral een mooi kijkje in hun belevingswereld gaf, waren vragen als; hoe zou jij dat bij jou kinderen doen? en Hoe is dat dan bij vriendje “die en die”? en “Wat vind jij daarvan?” Heel leuk en leerzaam. Kortom een echte aanrader!!

Door op deze manier te praten over “kleine” maar vooral ook “grote” onderwerpen, merken kinderen dat er naar ze geluisterd wordt en dat ze hun mening mogen geven. Hierdoor gaan ze bewuster nadenken over allerlei onderwerpen.  Dat helpt ze bij verschillende vakken op school, maar het maakt ze ook zelfbewuster en geeft ze zelfvertrouwen en dat kunnen ze goed gebruiken.

2012 Myra Hillebrink voor Opgroeien in verbondenheid

Posted in De School | Leave a comment

Rust in drukke tijden

Je weet misschien dat het tekenen van de liggende acht (lemniscaat) rustgevend is. Het is een beweging die we ook maken bij het wiegen. En kijk eens hoe mensen bewegen die elkaar omhelzen bij het welkom op Schiphol in Hello Goodbye!
De beweging is niet alleen rustgevend maar bevordert ook de samenwerking tussen linker- en rechterhersenhelft. Het is een heerlijke bezigheid om in balans te komen in tijden dat kinderen een overload aan prikkels te verwerken krijgen, zoals in de sinterklaastijd.

Laat kinderen regelmatig de wiegende beweging van de lemniscaat maken

Werk op grote vellen papier (minimaal A3).

Geef dikke kleurpotloden die van tevoren goed geslepen zijn.

Laat de liggende acht in één grote, rustig doorgaande beweging tekenen, almaar doorgaand, tot de kinderen rustig worden. Zorg zelf ook voor rust door zacht en langzaam te praten en stil te zijn. (Ook in je beweging verstillen). Je ziet wanneer het genoeg is doordat de kinderen er uit zichzelf mee stoppen.
Laat de kinderen dan de ene kant van de acht vullen met één doorgaande meanderende lijn die overal rond is en nergens rechte stukken heeft, die alle kanten opgaat, kris kras door elkaar, soms groot en soms klein. De andere kant mag gevuld worden met één doorgaande lijn die overal recht is en nergens rond, ook kriskras door elkaar en uit zowel lange als korte stukken bestaat.
Dan komt het spannendste gedeelte: Kijk bij de ronde lijnen of je er zwartepieten in kunt vinden, en bij de rechte lijnen sinterklaasjes.
Kinderen die er moeite mee hebben kun je helpen door eerst de mijters op te zoeken en daar een kruis in te zetten. Eronder zet je de ogen, de neus en de mond. De rest van sinterklaas wordt dan al zichtbaar: de baard teken je onder het gezicht, de mantel zie je al tussen alle lijnen verschijnen. Door mijter en mantel in te kleuren verdwijnen alle lijnen die je niet nodig hebt vanzelf.
Een voorbeeld nodig? Ellen Wolters fotografeerde de tekeningen van haar leerlingen en plaatste die op het EducareNetwerk. Kijk maar eens op het prikbord van de groep Zinvol Tekenen. www.zinvoltekenenmetkinderen.nl

Posted in De School | Leave a comment

Echt luisteren is zo belangrijk

Wat een kind werkelijk nodig heeft om te groeien en zelfvertrouwen te ontwikkelen is onvoorwaardelijke liefde, vertrouwen en respect. Dat houdt in dat we ze accepteren zoals ze zijn. Maar hoe doe je dat?

Werkelijke acceptatie betekent: je kind laten zijn zoals hij is

Een kind dat lekker bezig is met rust laten is een teken van acceptatie. Je bent misschien snel geneigd om in te grijpen: ongevraagd advies geven bijvoorbeeld. “Zou je niet …” of “Je kunt ook ….”. Maar wat je eigenlijk ongewild overbrengt is: zoals jij het doet is het niet goed (genoeg).
Luisteren zonder iets te zeggen is óók een teken van acceptatie. Je kind komt met een verhaal en jij luistert zwijgend. Zegt hooguit dingen als: hm, oh. Je betrokkenheid komt tot uiting in je houding, je kijkt het kind aan en straalt uit dat je nieuwsgierig bent. Je parkeert je eigen gedachten even in je achterhoofd en concentreert je volledig wat je kind je vertelt. Op deze manier geeft acceptatie je kind de ruimte om zijn eigen gedachtengang af te maken en tot een eigen oordeel of inzicht te komen.
Je kunt nog een stapje verder gaan en het kind aanmoedigen om verder te praten. Je kunt dan dingen zeggen als : “Vertel verder. Ik luister”, “Wat vind je daarvan?” “Hoe was dat voor jou?”, enz. Je drukt daarmee uit dat je werkelijk wilt weten wat het kind te vertellen heeft, dat je geïnteresseerd bent in hoe het voor hem is, dat het de moeite waard is wat hij te vertellen heeft.
Actief luisteren betekent dat je actief probeert te begrijpen wat de betekenis is van wat je kind vertelt. Je geeft in je eigen woorden weer hoe je het begrepen hebt, zodat je kind dat al dan niet kan bevestigen. Het zijn zinnen met “jij” erin. Bijvoorbeeld: “dus jij zou willen dat …”, “als ik het goed begrijp dan weet je niet hoe je …”, “je bent daar best boos over, of niet”, enz. Je stemt je af op je kind en laat je eigen ideeën en gevoelens er buiten. Het geeft je kind onnoemelijk veel ruimte om zich te uiten. Hij voelt zich geaccepteerd en krijgt de gelegenheid om zelf tot inzichten en oplossingen te komen. Heel belangrijk om zelfvertrouwen te ontwikkelen.

Meer lezen? Thomas Gordon – Luisteren naar kinderen. ISBN 90 10 01615 3

Meer tips op www.opgroeieninverbondenheid.nl

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Fileprobleem rond scholen opgelost

Ouders bekeken hun kinderen nog eens goed
Hé er zitten ook voetjes onder
Loesje

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Tip over opgroeien in verbondenheid

Aardig zijn voor elkaar
Eindelijk is het wetenschappelijk bewezen: de wereld wordt er beter van als je zomaar iets aardigs doet voor een ander. Wie iets aardigs heeft meegemaakt is namelijk eerder geneigd zelf ook iets aardigs te doen.
Door de positieve reactie daarop zal diegene dit graag nog eens herhalen.
Daardoor wordt een enkel keertje aardig doen op z’n minst verdrievoudigd: het wordt doorgegeven via andere mensen en gedurende langere periode.
Laat dus geen kans voorbijgaan om iemand te helpen, toe te lachen of te complimenteren. Zomaar.

Voor je het weet is je aardige daad voelbaar in Japan!
Een paar vragen ter discussie die in elke leeftijdscategorie werken:

• Wat vinden onze kinderen van ‘aardig zijn’?
• Wat betekent dat? Hoe kun je dat bewust zijn?
• Kun je ook aardig zijn als alles om je heen even niet zo aardig is…

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment